बराच वेळ मुलूाईशी अंग घासत मी समोरच्या त्या मोठे बॉलवालीची घळ पहात होतो. चड्डीत बाबूराव मोठे झालेले होते. शेवटी आम्ही तिघेच उरलो. तरीही स्वातीताई काही दूर सरकत नव्हती अन त्यामुळे मुलताईलाही माझ्या मांडीवरच बसावं लागत होतं. नर्सने मुलुताईच्या नावाचा पुकारा केला आणि बडबड आवरत मुलताई उठून उभी राहिली. तिच्या मोठ्‌‌या कुल्यांत तिची साडी अडकलेली होती. मला ते पाहून खुदकन हम आलं.
‘अगं सुले, मी इथेच आहे आता डिलेव्हरीपर्यंत येत जा दुपारची गप्पा मारायला. अन संध्याकाळी दोघी फिरायलाही जात जाऊ तेवढ्याच गप्पा होतील.” ताईने जाता जाता तिला सांगितलं. सुलुताई मान डोलावत कंबर हलवत काकांच्या केबीनमधे गेली. तिच्यापाठोपाठ नर्सही. वेटिंगरूम मधे मी अन स्वातीताई दोघेच उरलो. मी थोडा स्वातीताई जवळ सरकून बसलो. तिच्या मांडीला मांडी भिडवली अन मधा सुलुठाईला लावला होता तसा हात तिच्या पोटाला लागू दिला.
“हम्म… हे कधीपासून शिकलात चिंटोबा?” ताईने हलक्या आवाजात विचारल, मघा मुलताईच्या लक्षात आलं नव्हतं तसं ताईलाही कळणार नाही असं मला वाटलं होतं. “मला माहितेय मधा सुलीशी कसा खेटत होतास ते. चावट कुठला, तिलाही सटवीला मजा येत होती. आम्हा बायकांना पुरुषांची नजर अन स्पर्श ताबडतोब कळलो म्हटलं.”
” पण ताई. ती तर अगदीच चिकटून बसली होती मला. मी मुद्दाम कुठे..” मी वरमून म्हणालो. “आ ५ हा रे म्हणणे मुद्दाम कुठे. ते चड्डीत बाबूराव कसे उड्या मारताहेत बघ मेल्या” ताई परत कुजबुजली.
“तिला सारंच कळलं का गं?”
“नुस्तं कळलं नाही. आवडलं मुद्धा! अरे पहिल्यापासूनच एकदम चालू आहे ती. मुद्दाम वसली ती आपल्या दोघांमधे. बाई म्हणाली. तेवढ्यात दार उघडून नर्स वाहेर आली. मी दूर सरकून बसलो, अन कुठल्यातरी जुनाट मासिकात डोकं खुपसलं. त्यानंतर ५-१ मिनिटांनी सुलूताई सुद्धा बाहेर आली.
“अय्या! चिंटू, किती मोठा झालाहेस तू! ए, सॉरी हं, मघा बोललेच राही तुझ्याशी” जाताजाता तिनं माझ्याकडे पाहून गोऽड हसत गुलुगुलू डायलॉग टाकला. मग पुन्हा कंबर हलवत निघून गेली. स्वातीताई केबीनचं दार उघडून आत गेली अन तिच्यासोबत मी मुद्धा आर गेलो
डॉक्टरकाकांना गुड इव्हिनिंग म्हणून मी उभा राहिलो. ‘काय स्वाठीबेटा, काय म्हणतेयस? ठीक आहेस ना?’ मला मान डोलावून वसायला सांगत काकांनी विचारलं. ताईने मान डोलावली. तितक्यात वर्स आली तिनं ताईच्या दंडाला ब्लडप्रेशर मोजायचं यंत्र वांधलं. काकांनी बी.पी. मोजलं. मग ताईचं वजन करून कार्डावर कायकाय नोंदी केल्या. अन मग ‘चला बेटा, टेबलावर’ म्हणत पडद्याकडे इशारा केला. ताई आत गेली तिच्यासोबत नर्सही, दोन मिनिटं माइया अभ्यासाची चौकशी करून मग काका पडद्याआड गेले. ताईला नसने चट्टी काढायला लावली होती. त्यासाठी तिला वेळ मिळवा म्हणून काका माझ्याशी टाईमपास करीत होते. ते तिघे आत नक्की काय करताहेत याची उत्सुकता मला स्वस्थ बसू देत नव्हती. मी उठून हलक्या पावलाने पार्टीशनजवळ गेलो. अन गुपचूप पडद्याच्या गपला डोळा लावला. आत स्वातीताई टेबलावर झोपलेली होती. टेबल जरा विचित्रच होता. ताईचे पाय गुडघ्यात दुमडलेले होते. तिच्या पायाजवळ दोन स्टीलच्या दांद्या होत्या. ताईचा पदर बाजूला होता अन डॉक्टरकाका तिच्या पोटावर हात ठेवून तपासत होते. त्यांनी नर्सकडे पाहून मान डोलावली अन कोप-यात बेसीरमधे हात धुवायला लागले. नर्सने इकडे स्वातीताईची साडी कमरेवर उचलली. अन त्या स्टीलच्या दांडीवर तिचे पाय ठेवून रवरी प‌द्व्याने बांधून टाकले. ताई कमरेखाली नागडी होती अन तिचे पाय आता मस्स्स्तपैकी फाकलेले होते. माझ्झा बुल्ला एकदम टुण.कन उभा राहिला.
तिकडे डॉक्टरकाकांनी उजव्या हातात एक रवरी मोजा घातला. मग पहिल्या दोन बोटांवर कसलसं क्रीम चोपडल. ताईच्या वाजूला उभे राहून काका तिच्याशी हलक्या आवाजात बोलत होते. दिलं सोड बेटी लाजू नको नाही. माझा हात नाही धरायचा.. स्वातीताईचे डोळे मिटलेले होते. इकडे काकांनी सरळ तिच्या दोन मांध्यांमधून ताईच्या पुच्चीत दोन बोटं आत घातली. हळूहळू पूर्ण बोटं आत खुपसून ते आत काहीतरी शोधल्यासारखा हात हलवत होते. दुसरा हात त्यांनी स्वातीताईच्या पोटावर ठेवून दाबून धरलेला होता. थोड्याच वेळात त्यांनी हात बाहेर काढला. रबरी मोजा अगदी चिकट झालेला मला दिसत होता. मग ते स्वातीताईच्या दोन पायांमधे जाऊन स्टुलावर बकालेज, नर्सकडे त्यांनी पाहून मान डोलावताच तिने चिमट्यात धरून एक बदकाच्या चोचीसारखा स्टीलचा प्रकार डॉक्टरकाकांच्या हातात दिला. त्यांनी खालचा खटका दाबून तो अगदी चोच उघडते तसा उघडून पाहिला. मग मोठ्ठा लाईट लावून त्यांनी तो चोचीचा चिमटा सरळ स्वातीताईच्या पुच्चीत घुसवला. अर खालचा खटका दाबून तिची पुच्ची उघडली अन आत डोकावून पहायला लागले. काका अगदी निर्विकारपणे तपासत होते. त्यांच्या हलचालीत कुठेच चावटपणा नव्हता. पण रागडी झोपून पुच्ची तपासू देणार्या ताईकडे पाहून इकडे माझा बुल्ला दाणादाण उड्या मारीत होता.
या सगळ्या तपासणीला एक-दोन मिनिटंही लागली नसतील. काकांनी हो चोच-चिमटा ताईच्या पुच्चीतून काढला. तोपर्यंत वर्मने स्वातीताईचे पाय सोडवले, अन तो चिमटा बेसीनवर धुवायला नेला. काकांनी हातातले रबरी मोजे काढून फेकून दिले. ताईनेही साडी खाली केली, अन उठून बसली.
“काका,” हलक्या आवाजात तिने काकांना हाक मारली. “काय गं बेटी?”
“एक विचारायचं होत
“चल बाहेर बोलू”
“बाहेर चिंटू आहे…” “ओह..”
“काका, हे’ येतील बहुधा ३ महिन्यांनी त्यांना.. ताईने सूचक लाजून दाखवलं.
“अच्छा! हे बघ तुला ६व्या महिन्यापर्यंत संबंध ठेवायला हरकत नाही. त्यानंतरही करता येतं, पण ते धोकादायक असू शकतं. तो आला की घेऊन ये. मी तुला तपासून मग ठरवीन परवानगी द्यायची का ते.. अन पोझिशनही समजवून सांगेन चल तू आता बाहेर, मी आलोच हात धुवून. आणि हो, तुझी सगळी प्रोग्रेस एकदम व्यवस्थीत आहे. काळजी करू नकोस. ताई टेबलावरून उतरली अन कोपव्यात एक पडदा होता त्यामागे गेली. बहुधा चड्डी घालत असावी.
हे ऐकताच मी झटकन माझ्या खुर्चीत येऊन बसलो. होंडावर अगदी बोअर हावभाव आणले अन इकडे तिकडे पाहू लागलो.
तितक्यात स्वातीताई बाहेर आली. काकाही थोड्याच वेळात बाहेर आले. नमने ताईला टिटॅनसचं एक इंजेक्शन दिलं, काकांनी कमल्याशा गोळ्या लिहून दिल्या. अन जेवण, व्यायाम वगैरे काहीबाही समजावून सांगीतलं, माडर तिकडे अजीबात लक्ष नव्हतं. मी घरी जाऊन ताईला ‘तपासायचं’ पक्कं ठरवून टाकलं होतं. अन खूप अभ्यास करून नक्कीच डॉक्टर व्हायचाही निश्चय करून टाकलेला होता. “चिंटू, चल आता” म्हणत ताईने माडां बखोट धरलं तेंव्हा कुठे मी माझ्या विचारांतून बाहेर आलो अन ताईबरोबर केबीनमधून बाहेर पडलो.
परत येताना रस्त्याने ताई काहीच बोलली राही. घरी येऊन ती सरळ बाथरूममधे गेली, बहुधा पुच्चीला लागलेलं औषधी क्रीम धुवून टाकत असावी. ती बाहेर आली तोपर्यंत मी पायजमा घालून वनियनवरच तिच्या खोलीत जाऊन बसलो होतो, मस्तपैकी मांडी वाळून मी तिच्याच पलंगावर बसून स्वातीताईची वाट पहात होतो. ताई आत आली अन मला पाहून हसली.
“काय रे माकडा, काय करतोयस इथे? चल बाहेर हो आधी, मला कपडे बदलायचेत.”
“मग बदल नं.” मग बाहेर जा पाहू
” “नाही. माझ्यासमोर बदल.” मी निर्लज्जपणे सांगीतल. अन स्वातीताई चक्क लाजली.
“ए वाई, प्ली ५ ज. पाहू दे ना मला. आमच्या वर्गातल्या विनूने लपून पाहिलं होतं त्याच्या वहिनीला कपडे बदलताना. खूप रंगवून स्टोरी सांगत होता साला.. मी विनवले
“तुला सागितलय वा माकडा, की कुण्णालाच बोलायचं नाही म्हणून?” ताई खरंच चिडून बोलली. “तसं नाही गं. मी नाही सांगणार, प्रॉमिस. पण मला पहायचय.
“अगदी चावट आहेस” ताईला बहुधा माझ्यावर दया आली असावी. “चल. पहा. पण पलंगावरून उतरायचं नाही. फक्त पहायचं?” मी बंदीबैलासारखी मान डोलावली.
कळल ताईने माझ्यासमोरच कपडे काढायला सुरुवात केली. साडीचा पदर खाली टाकला. मागे हात करूर व्लाऊजचे हुक्स सोडवायला सुरुवात केली. तिच्या तंग व्लाऊजच्या गळ्यातून दिसणारे तिचे गोरे लुसलुशीत उभार आणखीनच वर उचलले गेले. मी टक लावून पहात होतो.
ब्लाऊज काढताना तिची अन माझी नजरानजर झाली. स्वातीताईच्या गालांवर चढणारी लाजेची लाली अगदी स्पष्ट दिसत होती. पांडया लेसची तिची वा अन त्यातून डोकावणार्या तिच्या मदमस्त कबुतरांची एक झलक मला दिसली अन ती झर्कन पाठमोरी झाली. महणालो. “हे गं काय ताई? तू मला नीट पाहू देत नाहीयेस. वळ में इकडे, प्लीजऽ पायजम्यान उभा होऊ लागलेला बुल्ला हाताने दाबत मी”अगदी लघळ आहेस माकडा! कुटून तुला काल करायला दिलं अन आजच आई अण्णांनाही गावाला जावं लागलंय. काय काय रंगा राच घालणार आहेस कुणास ठाऊक?” लटक्या रागाने ताई म्हणाली अन पुन्हा सामोरे झाली. तिच्या ब्रामधून बाहेर उसळू पहाणार्या गोर्यापान स्तरांचं पूर्ण दर्शन मला झालं. मी तिच्या अर्धनग्न शरीराकडे पहात लवडा कुरवाळतोय हे पाहून बहुधा ती तापायला लागली होती. ब्रा ची क्लिप सोडवून ताईने तिचे गोळे मोकळे केले. छोटे छोटे हिंदोळे घेणार्या स्तनांवर गडद तपकिरी वर्तुळं होती अन तिच्या बोंड्या तरारून कडक झालेल्या होत्या… उठून तिच्याजवळ जावं अन मस्त चोखणं सुरु करावसं मला वाटत होतं.
